| |
|
|
 | | | door Rein Stam
zaterdag 30 augustus 2008 | | Ter verdediging van de groene buitenberm
van de dijk van de PH-polder werd een klin-
kerstrook in de kleibekleding gestraat.
Van de Eendracht- en Eierlandse dijk werd
de klinkerverdediging verhoogd tot ca. NAP
+ 1.60 m. De verhoging kwam op de basis.
De dijk van het Noorden werd aan de land-
zijde verzwaard en verhoogd met klinkers.
Met een hoogte van NAP + 4 m (Eendracht-
dijk) tot NAP + 5 m (zeewering Oudeschild)
moest Texel het de komende jaren doen.
De mogelijk verhoogde stormvloedstanden
door de afsluiting van de Zuiderzee werden
in die jaren rond 1930 niet onderkend.
Men vond dat er een pracht prestatie was
geleverd en men voelde zich wel veilig.
Die gedachte leefde niet alleen op Texel,
maar overal langs de Nederlandse kust.
In de nacht van 31 januari op 1 februari
1953 werd ons land en dus ook Texel, ge-
confontreerd met een enorme rampstorm.
In één klap was het “zich wel veilig voelen”
achter de dijken verdwenen. De stormvloed
bereikte een hoogte van NAP + 3.32 m.
Op Texel viel de schade in verhouding nog
mee: alleen de zeedijk van de Eendracht
bezweek, waardoor de polder inundeerde.
Dit was in feite een geluk bij een ongeluk:
de polder werd aan de landzijde omsloten
door een goed functionerende binnendijk.
Bovendien was de polder zeer dun bevolkt
en kon tijdig geëvacueerd worden.
Tragisch was dat zes leden van het ‘dijk-
leger’ – mannen die in weer en wind naar de
dijken werden gestuurd – omkwamen.
Zij konden de veilige binnendijk niet tijdig
bereiken en verdronken. Een eenvoudig
monument is opgericht ter nagedachtenis.
Door deze doorbraak werd de aansluitende
zeedijk van het Noorden echter gered.
| |
|
|
| (c) Texelse Media. Zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de uitgever is het niet toegestaan informatie, beeldmateriaal, foto's, nieuwsberichten en/of berichtgevingen die verstrekt worden via Texel-Plaza op enigerlei wijze te verspreiden, in welke vorm dan ook. |
|
| |      |
