| |
|
|
 | | | door Rein Stam
zaterdag 17 oktober 2009 | | Vanaf zijn 19e voer Nanning Duinker als
schipper op de tjalk van zijn oom Cornelis.
Hij voer voornamelijk op de routes Edam-
Hoorn-Amsterdam en Amsterdam-Hoek van
Holland-Rotterdam.
Na de stranding van een bark op Vlieland
contracteerde Duinker het transport van de
lading hout naar Amsterdam.
In het voorjaar van 1885 trad Nanning in
dienst bij de Bergingsmij. te Maassluis.
Een baan die veel gevaar en risico met zich
meebracht: Duinker en zijn mannen moes-
ten ladingen uit gestrande schepen bergen.
Hij vestigde zich op Vlieland en zijn enorme
energie wendde hij aan om het eiland in de
vaart der volkeren omhoog te stuwen.
In navolging van Texel richtte hij op het
buureiland de N.V. Noordzeebad Vlieland op,
ter ontwikkeling van het toerisme.
Hoofdzaak voor die ontwikkeling was de
totstandkoming van een eigen, kwalitatief
hoogstaande, regelmatige bootverbinding.
Duinker werkte samen met F.H.Eydman, een
Zuidhollandse rentenier op Vlieland.
Zonder dat iemand op het eiland of aan de
vaste wal op de hoogte was werd op 2 mei
1905 een ‘stoombootdienst’ ingesteld.
Gebruik werd gemaakt van de ‘s.s.Vlieland’
een gehuurde boot van Verschure en
uiteraard met Duinker als gezagvoerder.
Verschure was toevallig een grote concur-
rent van de Alkmaar Packet van Bosman.
De postboot van Zur Mühlen werd massaal
geboycot en tussen mei en september 1905
vervoerde de Vlieland 2.600 passagiers.
Het schip voer dagelijks maar dat was in de
wintermaanden geen haalbare kaart.
Ook het vaarwater nabij Vlieland moest
worden verdiept: de ‘Vlieland’ stak 7 voet
diep en de Vliesloot was niet diep genoeg.
| |
|
|
| (c) Texelse Media. Zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de uitgever is het niet toegestaan informatie, beeldmateriaal, foto's, nieuwsberichten en/of berichtgevingen die verstrekt worden via Texel-Plaza op enigerlei wijze te verspreiden, in welke vorm dan ook. |
|
| |      |
